ابوالفضل جندقیان

     { نام : ابوالفضل

     { نام خانوادگى : جندقيان

     { نام پدر : حشمت‏ اللّه

     { تاريخ شهادت : 4/10/1366

     { مكان شهادت : ايلام

     { نوع عضويّت و شغل : سرباز وظيفه ‏ى ارتش

     { محلّ دفن : گلزار شهداى امام‏ زاده هادى  علیه السلام  بيدگل

 

     ابوالفضل در تاريخ 1/1/1345 در خانواده‏ اى  مذهبى چشم به جهان گشود. او

مقطع ابتدايى و راهنمايى را گذراند. در نهضت اسلامى ايران به رهبرى

امام‏خمينى قدس‏ سره  در تظاهرات و راهپيمايى‏ها شركت مى‏كرد.

     او براى گذراندن خدمت مقدّس سربازى، دوره آموزش عمومى را به مدّت سه

ماه در شيراز طى نمود و بعد از آن به منطقه‏ ى  جنگى غرب (مهران و ميمك) اعزام

شد و مدّت 24 ماه در آن منطقه و در كنار ساير رزمندگان، مشغول پاسدارى از نظام

جمهورى اسلامى ايران گرديد.

     ابوالفضل روزهاى آخر خدمت سربازى در حين مرخّصى بيمار شد و بدنش فلج

گرديد و زبانش از تكلّم افتاد. مدّتى در بيمارستان 503 ارتش بسترى شد. پس از

ترخيص از بيمارستان حالش وخيم‏تر گشت و مجدّدا بسترى گشت. او با تضرّع به

درگاه خداوند و ائمّه اطهار  عليهم‏السلامشفاى خود را طلبيد. شبى در خواب سيّدى نورانى

را ديد كه او را شفا داده است.

     پس از آن كه حالش خوب شد، عازم منطقه‏ ى  جنگى ميمك گشت و درنهايت

در تاريخ 4/10/1366 شهد شيرين شهادت را نوشيد.

 

روحش شاد، يادش گرامى و راهش مستدام باد !

 

 



«فرازى از وصيّت‏نامه‏ى شهيد ابوالفضل جندقيان »

 

     «...اكنون كه قلم در دست گرفته و روى صفحه‏ى كاغذ مى‏نويسم، ساعت

30 :10 شب است و در جبهه‏ هاى خون‏رنگ مهران، در ميان سنگر و زير چراغ

فانوس نشسته‏ام.

     اين‏جانب ابوالفضل جندقيان طبق وظيفه‏اى كه دارم چند جمله از وصيّت‏نامه‏ام

را روى كاغذ مى‏آورم كه اگر سعادت شهادت در راه معبودم نصيبم شد، به يادگار

بماند.

     خداوندا! توفيق شهادت در راهت را به من عطا فرما كه آرزوى ديرينه‏ى من

است. آمين ربّ العالمين

     وصيّتم به ملّت قهرمان وشهيدپرور اين است كه پيرو خط امام عزيزمان و

پشتيبان ولايت فقيه باشد كه دنياى استعمار از اين مطلب بزرگ به زانو درآمده و

ان‏شاءاللّه‏ با اتحاد وانسجام شما امّت قهرمان، نابودى او حتمى و نزديك مى‏باشد.

     بايد اضافه كنم كه افتخار بنده اين است كه در زمانى به خدمت مقدّس سربازى

رفته‏ام كه رهبر عزيزمان مى‏فرمايند : خدمت سربازى در نظام جمهورى اسلامى

يك عبادت است. من هم اميدوارم بتوانم در اين موقعيّت بسيار خوب و حساس،

دَين خود را به اسلام و قرآن ادا كنم و تا آخرين لحظات عمرم جان خود را در كف

اخلاص گذارده و جان ‏فشانى كنم...»