علی آزاد پور

مشخصات شهید :  

     {نام : على ‏آقا

     { نام خانوادگى : آزادپور

     { نام پدر : على ‏اكبر

     { تاريخ شهادت : 20/2/1365

     { محلّ شهادت : ارتفاعات هزار قلّه مريوان

     { نوع عضويّت و شغل : پاسدار

     { محل دفن : گلزار شهداى امام‏زاده هلال بن على  عليه ‏السلام آران

 

زندگی نامه



 على در سال 1/7/1342 در يك خانواده مذهبى و متعهّد در آران ديده به جهان

گشود .

     دوران ابتدايى و راهنمايى را با موفقيّت پشت سر گذاشت و دوره دبيرستان او

مقارن با فرارسيدن بهارى جديد و شروع انقلاب شكوهمند اسلامى ايران بود كه در

دبيرستان شهيد بهشتى كاشان در رشته حسابدارى شروع به تحصيل نمود .

     او علاوه بر تحصيل ، به پدرش هم كمك مى‏كرد و در تظاهرات مردمى عليه ظلم

و استبداد حضورى فعالانه داشت و در اين راستا در كارهاى فرهنگى توان خوبى

داشت و يكى از مؤسّسين و اعضاى فعّال كتابخانه محلّه خود بود .

     پس از گذشت چند سال از پيروزى انقلاب اسلامى ، جنگ تحميلى عراق عليه

ايران آغاز شد ، اين‏جا بود كه تحرّك ديگرى در على به‏وجود آمد و او را بر آن

داشت كه از نظر جسمى و رزمى خود را آماده كند تا در هر مكان و هر زمان كه

رهبرش فرمان دهد ، با جان و دل لبّيك بگويد .

     على پس از فراگيرى آموزش‏هاى مقدّماتى در پادگان شهيد حجازيان قمصر ،

حضور فعّال خود را با پذيرش مسئوليّت گروه مقاومت منتظران شهادت در بسيج

آران و بيدگل نشان داد .

     على در خرداد سال 61 موفّق به اخذ ديپلم حسابدارى شد و در شهريور همان

سال با توجه به نياز سپاه پاسداران انقلاب اسلامى ، خواستار اعزام به كردستان ،

اين خطّه محروم و ستمديده شد .

     بعد از طى يك دوره آموزش نظامى سه ماهه در پادگان امام حسين  عليه‏السلامتهران به

آن منطقه محروم اعزام شد و به عنوان يكى از بنيانگذاران تيپ ويژه قدس خدمت

نمود .

     ابتدا به‏عنوان مسئول دبيرخانه آن تيپ ، سپس با توجه به شوق و علاقه وافرى

كه در كار از خود نشان داد ، فرمانده تيپ ايشان را به‏عنوان مسئول دفتر فرماندهى

تيپ معرّفى كرد .

     باز هم اين كار ، روح بزرگ او را قانع نكرد تا آن‏جا كه وى به واحد طرح و

عمليّات معرّفى و در 11/12/1363 براى گذراندن يك دوره آموزشى به تهران

اعزام شد كه پس از آموزش ، به‏عنوان قائم‏مقام طرح و عمليّات تيپ معرّفى شد و

همگام با ساير رزمندگان در عمليّات‏هاى داخلى كردستان شركت كرد .

     در سال 1364 در كنكور سراسرى شركت و در رشته كاردان فنّى برق و

الكترونيك دانشگاه شيراز پذيرفته شد ولى به‏علّت نياز جبهه به ايشان از رفتن به

دانشگاه امتناع نمود . در همان سال ازدواج كرد ولى تمام اين مواقع ، او را از هدف

الهى‏اش بازنمى‏داشت تا اين‏كه در عمليّات والفجر 9 شركت نمود و در

20/2/1365 در ارتفاعات هزار قلّه مريوان بر اثر اصابت گلوله خمپاره دشمن به

لقاءاللّه پيوست .

روحش شاد ، يادش گرامى و راهش مستدام باد



« فرازهايى از وصيّت‏نامه پاسدار شهيد على آزادپور »



     خداوندا ! تو شاهد باش كه دوست ندارم در بستر بميرم ، چراكه دوستان و

جوانان اين ملّت شجاعانه جنگيدند و به شهادت رسيدند و ما نيز كه خود را شيعه

مولاى متّقيان على  عليه‏السلام مى‏دانيم و خود را پيرو سالار شهيدان حسين بن على  عليه‏السلام

مى‏دانيم ، بايد مانند آنان باشيم .

     ما راه چگونه زيستن و چگونه مردن را از سَروَر شهيدان حضرت

اباعبداللّه‏الحسين  عليه‏السلام آموختيم كه مرگ با عزّت بهتر از زندگى با ذلّت و ستمگراناست .

     اى معبود من ! توفيق فرما تا مرگ را چون ديگر ياران و عزيزان به بازى گرفته و از

اين كاروان عقب نمانيم .

     خدايا ! تو مى‏دانى كه آرزو و توقّعات انسان زياد است ولى همه اين‏ها خواب و

خيال است و خواب و خيال نيز فانى ، پوچ و بى‏محتوا است ؛ فقط آرزوهايى قابل

است كه در جهت رسيدن به لقاى تو باشد .

     اينجانب از تو مى‏خواهم كه همه رزمندگان عزيز اسلام به كربلاى اباعبداللّه  عليه‏السلام

برسند و در جوار مرقد مقدّسش عرض ادب نمايند .

     نماز را با حضور قلب و به خاطر خدا بخوانيد و روزه بگيريد و خمس و زكات

بدهيد و ياد خدا را از ياد نبريد ، زيرا كه همه محتاج و نيازمند او هستيم و اوست

بى‏نياز و در راه خدا از هيچ كوشش و كمكى مضايقه نكنيد و همواره در راه خدا

باشيد .

     در مجالس عمومى و اجتماعى خصوصا نماز جمعه و جماعت و دعاها شركت

فعّال داشته و توسّل به اهل‏بيت عصمت و طهارت  عليهم‏السلام را فراموش نكنيد .