علی محمد ابراهیم پور آرانی

مشخصات :  

    { نام : على محمّد

     { نام خانوادگى : ابراهيم‏پور آرانى

     { نام پدر : على‏اصغر

     { تاريخ شهادت : 1/9/1360

     { محلّ شهادت : بُستان ـ عمليّات طريق‏القدس

     { نوع عضويّت و شغل : بسيجى - كارگر

     {محلّ دفن : گلزار شهداى امام‏زاده محمّد هلال بن على  عليه‏السلام آران

زندگی نامه

     على‏محمّد در 20 شهريور 1343 در آران متولّد شد. فقر و استضعاف خانواده

باعث شد كه در سال دوم راهنمايى ترك تحصيل نمايد و براى كمك به معيشت

خانواده، به كارگرى بپردازد. در امور اجتماعى هم‏چون حراست از صندوق‏هاى

انتخاباتى و... فعّاليّت داشت. او جوانى زرنگ و جسور بود، به‏طورى كه با شروع

جنگ تحميلى عراق عليه ايران تلاش كرد تا از همان ابتدا به ميدان مبارزه پا بگذارد.

سرانجام در تاريخ 15/7/60 داوطلبانه از طرف بسيج عازم جبهه ‏ى آبادان شد و

پس از مدّت كوتاهى در آن منطقه، بر اثر اصابت تركش خمپاره‏ى دشمن، از ناحيه‏ى

سر مجروح و سپس شهيد شد.

روحش شاد، يادش گرامى و راهش مستدام باد !

« فرازى از وصيّت‏نامه‏ى شهيد على‏محمّد ابراهيم‏پور »

     «به نام او كه معبودم اوست؛ او كه با ذرّه ذرّه‏ى وجودم احساسش مى‏ كنم؛ او كه

بودن و زندگى‏ام براى اوست؛ بودنم از اوست و رفتنم به‏سوى اوست. به‏يادم باش

كه بى تو هيچ و پوچ خواهم بود...

     مادر جان! بعد از شهادتم مى‏ دانم كه گريه مى‏كنى ولى اگر صبر كنى، خداوند

اجر عظيمى به تو خواهد داد. همان گونه كه هر مالى كه خداوند به انسان مى‏دهد

بايد خمس آن‏را بدهد. من فكر مى‏كنم كه بهترين ثروت تو، ما فرزندان هستيم؛ پس

اگر شهيد شدم مرا خمس فرزندانت حساب كن .

     برادر و خواهرانم! حسين عليه‏السلام با تمام جوانانش در برابر ظلم ايستاد و شهيد شد.

مگر من شيعه و پيرو امام نيستم؟... خدايا اگر شهادت را نصيبم نكنى از كجا معلوم

شود كه من شيعه‏ى حسين عليه‏السلامهستم .

     پدر مهربان و بهتر از جانم! شما را خيلى اذيّت كردم، اميدوارم مرا حلال كنى.

مادر جان! هم‏چون زينب عليهاالسلام استقامت كن. من امانتى بودم از طرف خداوند نزد

شما كه اين امانت را به صاحبش برگردانديد تا فرداى قيامت در پيشگاه خداوند

روسفيد باشيد.

     برادران! از شما مى‏خواهم دست از روحانيّت عزيز بر نداريد. آن‏ها بودند كه ما

را از يوغ جهان‏خواران رها كردند. نماز جمعه، اين نماز عبادى ـ سياسى و

دشمن‏شكن را فراموش نكنيد...»